|
Sahte aşklar
Aşk en güzel duygudur kuşkusuz. Kimi ailesine duyduğu aşkla yaşar kimi sevgilisine kimi de sanatına duyduğu aşkla ayakta durur çoğu zaman. Magazin dünyamıza şöyle dönüp bir baktığımızda bir çok ünlümüzü neyin ayakta tuttuğunu anlamak mümkün değil.
Aşklar hep yalan olmuş çoğuna göre. Aile sevgisi diyoruz ne yazık ki yok. Sevgiliye olan aşk üç günlük biz de. Hele sanata olan aşk çok eskilerde kalmış. Geçen gece bir tiyatro salonunda otururken gözüme bir yazı çarptı. İsmail Dümbüllü’nün hayatını kısaca anlatan bir yazı. Adam okulunu bırakmış sanat uğruna. Ne kazanmış bir hiç. Çünkü o zamanlarda sanat para için değil aşk uğruna yapılırmış. Ömürlerini harcamış çok sanatkar bu uğurda. Çoğu beş parasız toprak olmuş. Birçoğu sefalet içinde acıyla hayatlarını teslim etmiş.
Şimdilerde bakıyorum ne kadar kötü her şey hep sahte. Kimi çıkıyor annesini malzeme yapıyor kameralar karşısında, kimi babasını kimide sonsuz diye nitelendirdiği aşkını. Kimi evleniyor aynı kişiyle defalarca kameralar önünde. Kimi güya ameliyat oluyor sanatı uğruna yalandan. Kimi gözyaşı döküyor aşkı adına Timsah misali. Bakıyorum da sanat kimlerin elinde, yazık çok yazık.
Eski günlerde TRT stüdyosunda o değerli sanatçılardan biri ile röportaj yapmak için bekliyordum elimde mikrofon. Etrafımda hep saygı değer insanlar vardı. Günlük giydiğim kıyafetim bile utanmama neden olmuştu. 30 yıllık arkadaşlar bile birbirlerine sizli bizli konuşuyor, iltifatlar yağdırıyordu. Eski günleri anarak iç çekiyorlardı. Çok yabancı değildir isimler sanırım. Türkan Şoray, Ediz Hun, Adnan Şenses ve birçok isim daha. Ben Türkan hanımın yanına gidip “müsaade ederseniz birkaç sual sormak isterim” dedim. Öyle güzel, kibar ve ince sesle “tabi ki nereye geçelim” dedi. Siz nereyi arzu ederseniz dediğimde gülümsedi ve yine tercihi bana bıraktı. Bende fazla rahatsızlık vermemek için burası uygundur dedim. Benden tam birkaç dakika izin isteyecekmiş ki bende röportaja başlamış bulundum.
Ben soruyorum kendisi cevap veriyor fakat neredeyse zıplayarak. Şaşkınlığımı gizlemek için çok uğraştım ama olmadı sanırım. Ben gelmeden önce sohbet ettiği dostlarından ihtiyaç için izin istemiş. Tam gideceği sırada ben karşısına geçim röportaj için ricada bulununca kıramamış. Ve o halde bütün sorularımı yüzündeki gülümsemeyi hiç kaybetmeden yanıtlamıştı. Türkan hanım keşke baştan söyleseydiniz dediğimde bana “İş her şeyden önce gelir siz işinizi yapıyorsunuz” dedi.
O gün nasıl duygulandığımı anlatmak çok zor ancak yaşamak gerekir. Biz ayak üzeri sohbet ederken Ediz bey yanımıza geldi. Rahatsız etmiyorum umarım diyerek girdi söze. Türkan hanımın sözleri geldi aklıma ve hemen mikrofona sarıldım. İzin verirseniz sohbetinizi mikrofon ile yapmanızı isteyeceğim dedim. Ediz Hun Türkan hanıma soralım önce diyerek yine beyefendiliğini gösterdi. Başladık sohbetimize sorularla karışık. İşte dedim o an asıl işimiz bu, böyle olmalı her şey. Doğal, saygılı ve seviyeli olmalı her şey.
İnanın o gün o ortamdan hiç gitmek istememiştim. O an işte gerçek aşklar bu demek ki dediğimi hatırlıyorum. Arkadaşa olan aşk, işe olan aşk ve işçiye olan aşk bu işte aslında aşka bile hiç gerek yok sadece birazcık saygı yeter bence. Birbirimize biraz daha saygılı olmamız bizden bir şey almayacağı gibi çok şeyler katacağına eminim.
Hoşça kalın en güzel ve en saygılı günler sizin olsun.
|
